Dzisiaj, o ile nadal w dziedzinie interakcji z użytkownikiem, słowo widget oznacza konstrukcje bardziej skomplikowane. W najogólniejszym znaczeniu, widget to graficzny element pozwalający zrealizować jakieś funkcje lub prezentujący informacje. Przykładem najprostszego widgeta jest zegarek w pasku zadań na dole ekranu. Prezentuje bieżący czas oraz datę i pozwala na wykonanie kilku związanych z tym czynności – możemy ustawić godzinę, dzień, miesiąc, zmienić strefę czasową, obejrzeć cały kalendarz.

Ta definicja nie mówi nic o środowisku, w którym widget jest prezentowany. Może być to zatem pulpit systemu operacyjnego, okno jakiegoś programu, a nawet strona internetowa. Typowe widgety prezentują informację w sposób ciągły, nie wymagając akcji ze strony użytkownika. Jeśli zajrzymy do historii – w 1996 roku Microsoft wypuścił zestaw Power Toys, który prezentował zaawansowane możliwości systemu Windows 95. Jednym z elementów zestawu był program prezentujący czas, czyli zegar. Nowością był fakt, że ów zegar nie miał prostokątnego okna i dzięki temu wpasowywał się doskonale w każdy pulpit. Możemy więc uznać go za wczesny przykład widgeta. Rok później, ta sama firma wypuściła przeglądarkę Internet Explorer 4, a razem z nią funkcję Active Desktop. Dzięki niej pulpit stawał się hybrydą klasycznego pulpitu oraz strony internetowej. Można było na nim umieszczać fragmenty kodu, które prezentowały np. kursy akcji, pogodę czy na żywo, obliczane pozycje satelitów na orbicie Ziemi. Znowu – widgety.

Dziś widgety obsługiwane są przez wiele platform – zarówno systemów operacyjnych, programów jak i stron internetowych. Sztandarowym przykładem pierwszego jest najnowszy Windows Vista, który obsługuje widgety, nazwane tam gadgetami, na pulpicie oraz w pasku bocznym (Sidebar). Inne systemy operacyjne i środowiska również obsługują widgety, według tej definicji – w Mac OS X mamy Dashboard, w Linuksie jest to SuperKaramba lub gDesklets, zależnie od używanego środowiska graficznego. We wcześniejszych wersjach Windowsa możemy używać Kapsules, Klipfolio (gdzie widgety nazywane są Klips), albo Google Desktop. Ten ostatni funkcjonuje również pod Mac OS X i Linuksem.

Jeśli chodzi o aplikacje, to na pierwszym miejscu wymienić należy przeglądarkę Opera, która posiada już duży zestaw widgetów, oraz Firefoxa, który poprzez rozszerzenie Firefoxit obsługuje widgety w sposób zbliżony do wymienionego wcześniej Dashboarda. Inne rozszerzenia do Firefoxa również mogą być zakwalifikowane jako widgety – np. prezentujące pogodę, najnowsze wiadomości z RSS, czy ranking oglądanej strony w pasku statusu.

Na stronach www, dawno temu „bajerem” był zegarek w tekście strony lub w pasku statusu, zrealizowany Javascriptem. Kwalifikuje się jako prosty widget. Dziś te są bardziej rozbudowane – często w technologii Flash. Można na swojej stronie czy blogu umieścić gierki, graficzne zegarki, swoje najnowsze filmy wgrane na któryś z serwisów. Można pozwolić użytkownikom na zostawianie komentarzy głosowych, wyświetlić swój kalendarz, status w Skype, umieścić quiz, rozmawiać przez komunikatory albo cały swój blog zamienić w widget który inni mogą wstawić u siebie.

Istnieją też strony internetowe będące swego rodzaju agregatorami widgetów. Użytkownik może sam skomponować stronę, składającą się z wybranych elementów, np. czytników wiadomości RSS z różnych źródeł, swoim kalendarzem czy podglądem poczty. Takimi miejscami są iGoogle, Netvibes, Pageflakes.

Wszystkie wymienione wyżej kategorie są, w ramach konkursu, widgetami. Akceptujemy więc bardzo szeroki zakres prac, pod wiele platform i środowisk, dając wiele możliwości w wykazaniu się umiejętnościami oraz pomysłem. Regulamin określa, że najważniejszymi kryteriami będzie funkcjonalność i stopień wykorzystania zasobów Grona. Stawia za to niewiele ograniczeń co do techniki realizacji projektu, zostawiając ogromne pole do popisu.

Więcej informacji o konkursie na apidoc.grono.net, znajdziecie tam również dokumentację udostępnionych funkcji, przykładowy kod pokazujący jak z nich korzystać, info o kontakcie i pomocy, oraz formularze zgłaszania błędów.